Communicatie is heel belangrijk. Het gaat erom hoe je een boodschap goed kunt overbrengen op een andere persoon of groep. Een voorbeeld van uitermate slechte communicatie, is de manier waarop de gemeente Beverwijk de tariefsverhoging van parkeervergunningen invoert. Gewoon een acceptgiro sturen, zonder uitleg. Wie met de gemeente belt, krijgt te horen dat de gemeente de tarieven gewoon mag verhogen, en dat het vorig jaar in de krant heeft gestaan. Een uitleg over de reden van de verhoging krijgt de verontruste burger niet. Betaald parkeren is in Wijk aan Zee maar in een klein aantal straten aan de orde. (Vooralsnog.) Bij de invoering werd sussend tegen de bewoners gezegd dat ze zich er echt niet druk om hoefden te maken, het ging immers maar om een symbolisch bedrag. En inderdaad de acceptgiro van 19 euro leek niet echt iets om nu erg veel stampei over te maken. Dit nieuwjaar begon echter meteen goed, toen de acceptgiro van 48 euro op de mat viel. Een verhoging van maar liefst 140 procent. Een parkeervergunning in Wijk aan Zee is bovendien alleen in het weekend geldig, maar kost wel evenveel als een reguliere vergunning, die de hele week gebruikt kan worden. Wie heel volhardend doorvraagt, leert dat het gaat om het kostendekkend maken van de vergunningverlening. En het verstrekken van een weekendvergunning kost immers evenveel als een volledige vergunning. Tja, het papiertje IS inderdaad even groot... Bij de gebiedsvisie doet de gemeente het beter. Hierbij worden de bewoners wel degelijk betrokken en geïnformeerd. De Jutter zal hierbij ook een steentje bijdragen. De komende maand willen we uitgebreid ingaan op de inhoudelijke kant van de gebiedsvisie. Wat mag er straks wel, en wat niet meer, als de gebiedsvisie wordt vastgesteld?