Nieuwe expositie in museum KENNEMERLAND

Op vrijdag 7 november jl. opende burgemeester Han van Leeuwen de tentoonstelling "observerend metpenseel in de hand” van Jos Stam. Deze kunstenaar (19261985) was jarenlang als tekenleraarverbonden aan de Pedagogische Academie in Beverwijk. Hij combineerde deze baan met een leven alskunstenaar. Hoewel geboren in Amsterdam, woonde hij een groot deel van zijn leven in Heemskerk envan daaruit schilderde hij op locatie het Kennemer landschap rond de jaren 80 van de vorige eeuw. Zijnbeide zonen Matthijs en Jeroen stelden de expositie samen uit de grote hoeveelheid werken die dekinderen zorgvuldig beheren. Open op za en zo van 14 tot 17 uur. Beide kerstdagen en Nieuwjaarsdagis het museum gesloten.

Leefbaar Wijk aan Zee

Een nieuwe politieke groepering? Een erfenis van de LPF? Niets van dat alles. Dat heeft een dorp alsWijk aan Zee helemaal niet nodig. Wij zijn al leefbaar van onszelf. Dat vindt ook de jury die het dorpnomineerde voor de Dorpsvernieuwingsprijs 2009. De Jutter was aanwezig op de middag waarop dediverse organisaties uit het dorp zich presenteerden aan deze jury. Toen bleek dat die vastzat in hetverkeer, begonnen de aanwezigen druk te netwerken. Ook al wilden ze het niet zo noemen

– netwerken is zo’n managerswoord het was toch wel handig om even diegene aan te schieten die altijden gebeld moest worden. Kortom, het was een drukte van belang en toen de jury uiteindelijk kwam,leek dat eerder een bijkomstigheid dan de hoofdmoot van de middag. Ik bedoel maar, of Wijk aan Zeenou wel of geen prijs krijgt, het zit wel goed met de leefbaarheid hier. Mede dankzij dat dorpsewaardoor je automatisch veel mensen kent. Mede dank zij al die dorpsbewoners die zich inzetten omhet dorp leefbaar te houden. Daar mogen we als dorp best trots op zijn.

Marjan Procee Reageren? Jutter@zonnet.nl

CARNIVALE

newyearsparty.waz

Op zaterdag 9 januari wordt er weer een nieuwjaarsfeest georganiseerd in de Moriaan. Dit keer is hetthema “CARNIVALE, newyearsparty.waz”. De vrijwilligers van SaWaZ (Stichting actief Wijk aan Zee)zijn met de voorbereidingen begonnen en de eerste ideeën liggen op tafel maar daar kunnen we nog welwat hulp bij gebruiken. Evenals voorgaande jaren doen we een beroep op de inwoners van Wijk aanZee en natuurlijk met name de kinderen. Want een feest voor de kinderen, is een feest voor de ouders.CARNIVALE staat voor kermis, groots feest, uitbundig, alternatief, Mexicaans, lekker en veelzijdig.Wie kan zich daar nou niet in vinden? Heb je een leuke act, wil je je graag presenteren, heb je iets tebieden in de vorm van een workshop ter plekke of wat dan ook… laat het ons weten. Je kuntondersteuning krijgen met opbouw, muziek, etc. CARNIVALE belooft een gigantisch spektakel teworden op zaterdag 9 januari. De deuren van de Moriaan gaan open om 17.00 uur en het programmabegint om 18.00 uur. Om 21.30 uur is the newyearsparty afgelopen. Kaarten zijn vanaf half decemberte koop bij Primera en de Spar. De kosten bedragen voor kinderen €7,50, volwassenen €15,engezinskaarten (2 volwassen en kinderen) €45,. Kermisartiesten die een act verzorgen hoeven uiteraardniet te betalen. Laat je meeslepen in de sfeer van de CARNIVALE! Het wordt een lust voor het oog,een genot voor het oor en een streling voor de tong. Gezelligheid gegarandeerd! Maar let wel, er zijnmaar een beperkt aantal kaarten, vol is vol! Dus wees er op tijd bij! Meer informatie en aanmelden ismogelijk bij Monique Schievink, tel. 06 36113834, m.p.schievink@ziggo.nl

Basisschool De Vrijheit wees de jury op projecten als de Paasbestactie en de uitwisseling met desenioren. Ook de andere aanwezige groeperingen gaven aan dat er dat er samenwerking is tussen debewoners onderling en dat er ook over de dorpsgrens heen gekeken wordt. SaWaZ, met haar bouwenkookploeg, organiseert onder meer de zomermarkten en het Nieuwjaarsfeest. De Dorpsraad komt voorde bewoners op door een actieve rol te spelen in de overlast van stof en geluid. De senioren praten metelkaar maar hebben ook uitwisselingsprojecten met leeftijdgenoten uit het buitenland. De Kop van WaZinitieert kunstprojecten zoals Ezels en Kwasten, waar ook buitenlandse kunstenaars voor wordenuitgenodigd. Cultural Village legt contact met Europese kleine dorpen. Ondernemers ondersteunenburgerinitiatieven met goedkope of gratis ruimte en met drukwerk en hebben voor een supermarktgezorgd. Dorpskrant De Jutter is naast podium voor al deze groeperingen ook een krant die zelf oponderzoek uitgaat en daar verslag van doet.

Aardig is om even naar een vorige winnaar te kijken. Het Friese Koudum riep, nadat de zoveelstevoorziening was gesloten, 200 bewoners op die ervoor zorgden dat er een multifunctioneleaccommodatie kwam voor onder meer een school, bibliotheek, lokale radio, muziekschool. Bij ons ishet Beste Buurtplan helaas door gebrek aan enthousiasme bij de gemeente Beverwijk vooralsnog eenplan. Concurrent Esbeek (NBrabant) heeft veel actieve vrijwilligers die de Dorpshuiskamer

Deze maand eten we rond een tientje bij café De Zon. Nog niet zolang geleden zijn Carla en Ad vanSchie begonnen met het aanbieden van maaltijden. Je kunt natuurlijk kiezen voor een goedgevuld bordsnert voor net geen vijf euro maar wil je een hoofdgerechten dan zit je al gauw boven een tientje. Dedagschotel van €9,biedt uitkomst. We kiezen de boerenkool en de pasta met roergebakken groente. Deboerenkool is traditioneel Hollands, met kuiltje jus, worst en een schaaltje appelmoes. Uit een potje,want die is toch het allerlekkerst, vindt men. Dit valt uiteraard te betwisten. De pastaschotel is eenverrassing. Want wie had nou gedacht dat kok Ad voor een ZWARTE pasta zou kiezen? Dat serveertde pizzeria nog niet eens. De zwarte tagliatelle combineert geweldig met de knapperige roerbakgroenteen sojaachtige saus. Erbij wordt een bordje rauwkostsla geserveerd. Wat kunnen we nog meervertellen behalve dat we lekker gegeten hebben? We kunnen nog de huiselijke ambiance noemen en dehartelijke bediening – hallo meisjes – van Carla van Schie. Wat ons betreft krijgt ook café De Zon hetpredikaat van de huiskamer van Wijk van Zee.

De redactie hebben opgeknapt en het voor elkaar kregen dat het dorpeen halve ton won bij een Dorpenderby. De regionale Rabobank steltjaarlijks een klein percentage van de winst ter beschikking voor goeiedorpsinitiatieven.

Dat Wijk aan Zee meedingt naar de prijs is te danken aan Cultural Village. Initiatiefnemer Bert Kisjesstrijdt al tien jaar voor meer erkenning van de kleine dorpen en voor Wijk aan Zee in het bijzonder.

Bert, hoe is het gesteld met de leefbaarheid in Wijk aan Zee?

Met de leefbaarheid is het niet slecht gesteld. Ik kom dagelijks tevreden mensen tegen.

Kan dit nog verbeterd worden en wat is daar voor nodig?

De kracht van ons dorp is dat het er goed leven is, dat er mensen wonen met humor en dat Wijk aanZee daarom aantrekkelijk is. De verleiding is groot om te zeggen dat je zo graag wilt dat alle neuzendezelfde kant uitkijken. Maar ik denk dat je daarmee alleen een goeie fabriek kunt opzetten. In het dorphou ik er heel erg van als iedereen een andere kant op wil. Maar dan wel zonder initiatieven vananderen onmogelijk te maklen. En dat is in Wijk aan Zee gebeurd. Hoe is het mogelijk. Dat is eenwonder op zich. Dat moet je niet willen verbeteren, je moet het alleen steeds weer waar maken.

Gaat Cultural Village hier nog een rol in spelen?

Dorpen worden nog steeds gezien als plaatsen met maar weinig voorzieningen. Cultureel Dorp heeftleren omgaan met de beschikbare middelen, roeien met de riemen die je hebt. Dan wordt een dorpaantrekkelijk. Zolang het nodig is om daar een klemtoon op te zetten hoop ik dat Cultureel Dorp nogeen rol zal willen spelen.

Marjan Procee

Ondernemers willen meer samenwerken

Op 23 november hield Cultureel Dorp een avond voor ondernemers in het dorp. Het was het vervolgop de conferentie begin dit jaar. Toen werd afgetast hoe de ondernemers al dan niet samenwerkten inhet dorp. Nu werd dit thema uitgewerkt in meer concrete plannen. Uitgangspunt is dat hoe meer deplaatselijke ondernemers samenwerken hoe beter dit voor het dorp is. De leefbaarheid wordt er doorversterkt en het dorp wordt aantrekkelijker. Dit jaar werd er al samengewerkt voor het schaalenschelpdierenfestival en het Bokbierfestival. Maar liggen er ook mogelijkheden tot samenwerking rondmuzikale en beeldende kunst activiteiten zoals het Meifestival en Ezels en Kwasten? En in welke vormkunnen ondernemers gebruik maken van Cultureel Dorp? Natuurlijk zijn er knelpunten. Deondernemers uit Wijk aan Zee zijn van goede wil maar hebben dikwijls weinig tijd voor socialecontacten en activiteiten in het dorp. Initiatieven ontwikkelen met collegaondernemers is tijdrovend envraagt veel energie. Wel maakt men gebruik van de diensten van een ander en speelt daarop in. Ookwordt er soms van harte voldaan aan een vraag uit het dorp, bijvoorbeeld door gratis affiches tedrukken voor een culturele activiteit als daar geen geld voor is.

Marjan Procee

De Verlengde Voorstraat

Je hebt Wijk aan Zee en je hebt het dorp. Ik woon al ruim 80 jaar aan de Verlengde Voorstraat, magme dus wel de straatoudste noemen, maar woon niet in het dorp. Als we naar de kerk of naar schoolgingen, dan moesten we naar het dorp. De grasvlakte die in de Jutter met dorpsweide wordt aangeduidheeft voor ons altijd het weiland geheten. Gezien mijn leeftijd en het aantal jaren dat ik al in de straatwoon, zal het niet verbazen dat ik een stuk geschiedenis van de straat beschrijf. Wat betreft degebouwen zal ik me beperken tot de panden waarin bedrijven of instellingen zijn of waren gevestigd.

Wanneer men het dorp langs de Voorstraat verlaat en bij cafe De Zon rechtsaf slaat, dan komt men inde Verlengde Voorstraat. Deze straat eindigt bij de van Oldenborghweg. Hier begint de Zeestraat die opzijn beurt eindigt op de Breestraat in Beverwijk. Omdat de Verlengde Voorstraat aan het weiland grenstis deze straat hoofdzakelijk slechts aan één zijde bebouwd. Het weiland werd vroeger verder begrensddoor de Voorstraat en de Julianaweg. Op de hoek Voorstraat – Verlengde Voorstraat stond tussen veelbomen een heel mooi pension, Zeerust genaamd, op de plek waar men nu de viszaak van Brethouwervindt.Dit gebouw is begin jaren ’50 afgebroken. Stenen van dit gebouw zijn hergebruikt bij de bouwvan de zaal van cafe De Zon. Tegenover de Duinweg staan nu nog vier woningen. Verderop,tegenover huisnummer 90, stond er nog een huis bewoond door de familie Stravers. Dit huis is beginjaren ’60 afgebroken. De sportvelden waren destijds gelegen op het weiland. De toegang, dekleedlokalen en de kantine, gedreven door Jan van Bennekom, lagen aan de Verlengde Voorstraat terhoogte van het genoemde huis van Stravers.

Een deel van de Verlengde Voorstraat is in de jaren ’50 ventweg geworden. Onder het plantsoen isrond die tijd een grote rioolpijp aangelegd waarop het dorp (en ook de rest van Wijk aan Zee) isaangesloten. Het pompstation op het eind van het plantsoen pompt, als alles goed gaat, het rioolwaternaar de zuiveringsinstallatie in Beverwijk. Voor die tijd had iedere woning zijn eigen beerput. Als de putvol was kon je Gilles Durge met een tankwagen laten komen. De inhoud ging als mest naar hettuinbouwgebied.

In het eerste pand aan de noordkant van de Verlengde Voorstraat was een kruidenierszaak ensnoepwinkel van de familie Gertenbach gevestigd. In deze snoepwinkel konden kinderen een cent vanblad uitzoeken. Ook op nummer 86, waar de familie Dekker woonde kon je bij de winkelierster metbijnaam Marij de Ruttel een cent van blad uitzoeken. Gertenbach had tevens een koeriersbedrijf.Tweemaal daags reed hij met paard en wagen naar Beverwijk om goederen voor particulieren enbedrijven te bezorgen. Paard en wagen werden gestald in een loods om de hoek in de Relweg. De zaakvan Gertenbach werd later overgenomen door Cupido die ook hengelsportartikelen ging verkopen. Nuis er restaurant Efes gevestigd. Het pand naast Efes wat nu kapsalon Variant is was vroeger dedrogisterij van de gezusters Degenaar. Het eerste pand voorbij de Relweg was oorspronkelijk een café,beheerd door Bootsma die daarbij ook een taxibedrijf had. Dit pand is door brand verwoest enherbouwd door Evert Gerritse die er twee winkels in vestigde. Op de hoek kwam een melkzaak, dielater werd verhuurd aan Vessies die ook vanuit een SRV wagen zijn waren verkocht. In dit pand zijndaarna diverse zaken waaronder een bloemenzaak, gevestigd geweest. De andere winkel was eerst eenbakkerszaak van Antoon Schellevis (Antoon de Bakker) en werd later de ijssalon van Gerritse, tot in deverre omtrek beroemd vanwege het heerlijke ijs. Later is dit nog een groentewinkel geweest.

Het volgende gebouw was oorspronkelijk hotel restaurant Kennemerduin dat werd beheerd door o.a.Schipper, Bernard Schelvis (die later Sonnevanck heeft gebouwd) en Klein Onstenk (met bijnaamApie). Rond 1960 is dit hotel, samen met het aangrenzende huis waar de familie Gieben woonde,afgebroken en herbouwd door de Stichting Vakantievreugd. Werknemers van bedrijven als Stork enHoogovens konden hier hun vakantie doorbrengen. Daarna heeft het gebouw vele bestemmingengekend zoals; opvangcentrum voor Vietnamezen, weer eens hotel restaurant en chinees restaurant.Ook is er het Hoogovenschaaktournooi gehouden en zelfs is het enige tijd gekraakt geweest. Nuworden er opleidingen van Heliomare in gegeven.

Lees volgende maand deel 2!

DE JUTTER

‘Kom mee naar buiten allemaal’

figuurlijk veel stof doen opwaaien.

Hanny Romer stuurde ons haar foto en plaatste een oproep in de Jutter. Zij vroeg naar de adressen vanandere kinderen of leidinggevenden in het Emma Kinderhuis.

Zij schreef: Ik was 9 toen ik daar rond 1972 kwam. Namen zeggen me niets meer, maar ik heb nog weleen foto van de groep met een leidster en de directrice. Ik ben zelfs daar op school geweest wat ik ergfijn vond toentertijd, omdat het daar erg streng toe ging en dit was een welkome afwisseling. Wemoesten ons bed zelf opmaken. Niet dat dit een probleem was maar wat ik toen erg gênant vond datals dit niet naar behoren ging, dit in bijzijn van alle kinderen werd afgehaald en je het opnieuw moestdoen tot ik klaar was. De anderen moesten zolang op mij wachten. Als er één keer in de twee wekenbezoek was, mocht alles, daarna werd het weer zoals van tevoren. Ik kwam er voor mijn rust en dithad een tegenoverstellende werking en dan duurden die 6 weken een eeuwigheid.

Joke Warmerdam kan er nu smakelijk om lachen. In 1965 werd zij, als 19 jarige, hoofdleidster in hetEmma Kinderhuis. Zij werkte er drie jaar in een jongensgroep van 811 jaar. Joke haalt meteen eengroot plakboek te voorschijn: foto’s, boekjes, kaarten, plakwerkjes en zelfs een onkostenrekening vande kinderen, dit alles gelardeerd met verhaaltjes en anekdotes. Joke: ‘Om 7 uur ging de wekker, danmoest elk kind zijn bed afhalen, daarna wassen en aankleden en zijn eigen bed opmaken. Dan liep ik erlangs om te kijken of er geen vouwen in zaten en de omslagstrook moest precies 25 cm breed zijn. Ikdacht: ‘Zo ga ik dat later mijn kinderen ook leren.’ Nou niet dus hè?’, lacht ze. ‘Als ze klaar warenmoesten ze aan het voeteneinde gaan staan en keurig in de rij de trap af naar de eetzaal voor het ontbijt.Ze moesten alles eten, maar mochten wel zelf weten hoeveel, behalve als ze een dieet hadden of aanmoesten komen. Er was wel altijd pap toe. Riet Bark was onze vaste kokkin. De linker leidster ken ikwel, ze heet Griet de Jong en de directrice heette van Buren. De kinderen gingen een halve dag naarschool en moesten ’s middags verplicht rusten. De ouderen mochten dan wel lezen, maar absoluut nietpraten. Als dat toch gebeurde, zei ik: ‘Ik hoor iemand.’ Soms moesten ze voor straf een poosje naastons tafeltje in de gang staan. Na de rust was er thee of limonade met twee snoepjes.’

Joke laat het boekje zien dat alle

ouders kregen. Aan de Ouders! Zó

zien wij het in het Kinderhuis. Hierin

stonden opvoedtips en spreuken zoals:

“Rust en begrip in huiselijk verband,

geven Uw kind geestelijke weerstand.” of “Een goede houding aan tafel en op straat, voorkomtkromme ruggen en meer van zulk kwaad.” en “Een huid met stof en vuil bedekt, is als een schoorsteendie niet trekt.” Met tot slot: “Eens komt een einde aan de pret, gezondheid eist: Op tijd naar bed!” Maarvooral de spreuk “Regelmaat, reinheid, frisse lucht en veel beweging, behouden met elkaar ’t resultaatvan de verpleging!” geeft de strekking van de kinderhuizen weer.

Joke kwam uit Amsterdam en deed de opleiding voor kinderverzorgster, waarbij een stage verplichtwas. Ze kreeg dan ook maar een zakcentje voor haar werk. Er waren vier leeftijdgroepen van rond de14 kinderen. Elke groep had 3 leidsters die elkaar afwisselden. Ze was intern en als ze dienst had, sliepze naast de slaapzaal met de deur open en een gordijn ervoor.

‘Dat derde raam links boven was mijn kamer’, wijst Joke aan. ‘Daaronder was de speelzaal en vooraanwaren de dichte balkons waar de bedden stonden. Dokter Netelenbos kwam elke dag op zijn fiets enFrans Heine kwam elke week met een grote jutezak om de schoenen op te halen. We moesten in eenschriftje bijhouden wat dat kostte, want elk kind kreeg een vast onkostenbedrag en daarnaast zakgeld.’Vanuit haar raam kon ze de duinen en de zee zien. Vaak werd er midden in de winter gezwommen meteen warme douche na. Hier is Joke verliefd op Wijk aan Zee geworden, evenals op Martin Warmerdamvan de Reddingsbrigade, waar zij later mee trouwde.

Op www.vakantiekolonie.nl staan verschillende verhalen van mensen die in het tehuis gezeten hebben.Ook op http://kolonieemma.hyves.nl/forum staan reacties; zoals de volgende:

Ik kan mijn tijd in Wijk aan zee redelijk tot zeer goed herinneren, directrice mevr Lodder zuster Cobyen mevr de Jong. Verder de school in het dorp vlakbij de kerk en o, o, op de hoek de snoepautomaten.Deze snoepautomaten werden vaak door ons met plasticgeld leeg getrokken. Ook het wandelen naaren van school was altijd een groot feest en dan niet te vergeten om lekker buiten te spelen naast hethuis, strandwandelingen heerlijk!

Hennie tweede van links met het geruite rokje en spencer gehurkt tussen twee meisjes.